The Grapes of Wrath憤怒的葡萄（英文原版）

美國版活着，麻繩專挑細處斷，厄運專找苦命人

ཤུབ་སྒྲས་ཁེངས་པའི་འབྲུ་ཁང་ནང་དུ། རོ་སི་ཤ་རོན་ཡུད་ཙམ་ལ་ཁུ་སིམ་མེར་བསྡད་ཅིང་། དེ་ནས་ཁོ་མོས་ངལ་དུབ་ཀྱིས་མནར་བའི་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཕུང་ཡར་བཏེགས་ནས།ཉལ་ཐུལ་དེ་གཟུགས་པོའི་ངོས་སུ་ཡར་འཐེན། ཁོ་མོ་དལ་མོས་གྲུ་ག་དེ་རུ་སོང་ནས་ཡར་ལངས་ཏེ། གསོན་མདངས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ངོ་གདོང་དང་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་སྐྲག་གིས་བགྲད་ནས་ཡོད་པའི་མིག་ཟུང་ལ་མར་བལྟས། དེ་ནས་ཁོ་མོ་དལ་མོས་ཁོའི་འགྲམ་དུ་མར་ཉལ་བ་ན། ཁོས་མགོ་བོ་དལ་མོས་ཕར་གཡུག་ཚུར་གཡུག་བྱས། རོ་སི་ཤ་རོན་གྱིས་ཁོ་མོའི་ལུས་ཀྱི་ཉལ་ཐུལ་གྱི་སྣེ་ཟུར་གཅིག་མར་ལྷོད་ནས། བྲང་གི་ནུ་འབུར་ཕྱི་ལ་ཕྱུངས། དེ་ནས་ཁོ་མོས་“ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་འཐུང་དགོས།" ཞེས་ཟེར་བཞིན། རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་པོ་ཁོའི་ཉེ་སར་བཅར་ནས་མི་དེའི་མགོ་བོ་ཉེ་སར་ཚུར་འཐེན། ཁོ་མོས་"ཡ། འདི། འདི་འཐུང་རོགས།" ཞེས་ཟེར་བཞིན། ཁོ་མོའི་ལག་པ་ཁོའི་མགོ་ལྟག་ཏུ་འཁྱེར་ནས་མགོ་བོ་ཡར་བསྐྱོར་ཞིང་། ཁོ་མོའི་སོར་མོས་ཁོའི་སྐྲ་ལོའི་ནང་དུ་ཤད་ཤད་བྱས། ཁོ་མོས་རང་ཉིད་ཀྱི་མགོ་བོ་ཡར་བཀྱགས་ནས་འབྲུ་ཁང་གི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཤིང་། ཁོ་མོའི་མཆུ་སྒྲོས་གཉིས་ཀ་ལྷན་དུ་བསྡུས་ནས། གདོང་ལ་ཧ་ཅང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་འཛུམ་མདངས་ཤིག་ཤར། For a minute Rose of Sharon sat still in the whispering barn. Then she hoisted her tired body up and drew the comfort about her. She moved slowly to the corner and stood looking down at the wasted face, into the wide, frightened eyes. Then slowly she lay down beside him. He shook his head slowly from side to side. Rose of Sharon loosened one side of the blanket and bared her breast. “You got to,” she said. She squirmed closer and pulled his head close. “There!” she said. “There.” Her hand moved behind his head and supported it. Her fingers moved gently in his hair. She looked up and across the barn, and her lips came together and smiled mysteriously. 莎倫玫瑰在低聲嗚咽的穀倉裏靜靜地坐了一會兒。然後，她抬起疲憊的身體，用毯子把自己裹起來。她慢慢地走到角落，低頭看着那張憔悴的面孔，那雙充滿恐懼的大眼睛。接着，她緩緩躺在他身旁。他慢慢地左右搖晃着頭。莎倫玫瑰鬆開毯子的一角，露出胸膛。“你得這樣纔行，”她說。她挪近身子，把他的頭拉到自己身邊。“好了，”她說。她的手放在他的頭後支撐着，手指輕輕撫摸着他的頭髮。她抬頭望向穀倉的另一端，嘴脣微微上揚，露出神祕的微笑。

看了第一章 很有散文的感覺，描述的畫面挺美的的。

好多人物無故離開，最後怎麼樣，也沒有交代清楚 。 好幾個情節，寫了一個開頭，就突然沒有下文，比如女主人做蛋糕給慶祝她兒子和另外一個女生走到一起，就開了個頭，沒有任何下文，非常突兀的寫別的情節，比如這個爸爸，在營地別人找他麻煩，他走到跟前，然後突然也沒有下文，不知道怎麼結束衝突的，讓人非常困惑。 還有裏面的一個Uncle,從他出場到故事結束，他一直存在，可是他對故事情節的發展幾乎沒有起到任何實質性的作用，純粹多餘的角色。 收尾也太潦草了。 不應該是諾貝爾文學獎的水準，遠遠不是！