The Grapes of Wrath愤怒的葡萄（英文原版）

美国版活着，麻绳专挑细处断，厄运专找苦命人

ཤུབ་སྒྲས་ཁེངས་པའི་འབྲུ་ཁང་ནང་དུ། རོ་སི་ཤ་རོན་ཡུད་ཙམ་ལ་ཁུ་སིམ་མེར་བསྡད་ཅིང་། དེ་ནས་ཁོ་མོས་ངལ་དུབ་ཀྱིས་མནར་བའི་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཕུང་ཡར་བཏེགས་ནས།ཉལ་ཐུལ་དེ་གཟུགས་པོའི་ངོས་སུ་ཡར་འཐེན། ཁོ་མོ་དལ་མོས་གྲུ་ག་དེ་རུ་སོང་ནས་ཡར་ལངས་ཏེ། གསོན་མདངས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ངོ་གདོང་དང་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་སྐྲག་གིས་བགྲད་ནས་ཡོད་པའི་མིག་ཟུང་ལ་མར་བལྟས། དེ་ནས་ཁོ་མོ་དལ་མོས་ཁོའི་འགྲམ་དུ་མར་ཉལ་བ་ན། ཁོས་མགོ་བོ་དལ་མོས་ཕར་གཡུག་ཚུར་གཡུག་བྱས། རོ་སི་ཤ་རོན་གྱིས་ཁོ་མོའི་ལུས་ཀྱི་ཉལ་ཐུལ་གྱི་སྣེ་ཟུར་གཅིག་མར་ལྷོད་ནས། བྲང་གི་ནུ་འབུར་ཕྱི་ལ་ཕྱུངས། དེ་ནས་ཁོ་མོས་“ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་འཐུང་དགོས།" ཞེས་ཟེར་བཞིན། རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་པོ་ཁོའི་ཉེ་སར་བཅར་ནས་མི་དེའི་མགོ་བོ་ཉེ་སར་ཚུར་འཐེན། ཁོ་མོས་"ཡ། འདི། འདི་འཐུང་རོགས།" ཞེས་ཟེར་བཞིན། ཁོ་མོའི་ལག་པ་ཁོའི་མགོ་ལྟག་ཏུ་འཁྱེར་ནས་མགོ་བོ་ཡར་བསྐྱོར་ཞིང་། ཁོ་མོའི་སོར་མོས་ཁོའི་སྐྲ་ལོའི་ནང་དུ་ཤད་ཤད་བྱས། ཁོ་མོས་རང་ཉིད་ཀྱི་མགོ་བོ་ཡར་བཀྱགས་ནས་འབྲུ་ཁང་གི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཤིང་། ཁོ་མོའི་མཆུ་སྒྲོས་གཉིས་ཀ་ལྷན་དུ་བསྡུས་ནས། གདོང་ལ་ཧ་ཅང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་འཛུམ་མདངས་ཤིག་ཤར། For a minute Rose of Sharon sat still in the whispering barn. Then she hoisted her tired body up and drew the comfort about her. She moved slowly to the corner and stood looking down at the wasted face, into the wide, frightened eyes. Then slowly she lay down beside him. He shook his head slowly from side to side. Rose of Sharon loosened one side of the blanket and bared her breast. “You got to,” she said. She squirmed closer and pulled his head close. “There!” she said. “There.” Her hand moved behind his head and supported it. Her fingers moved gently in his hair. She looked up and across the barn, and her lips came together and smiled mysteriously. 莎伦玫瑰在低声呜咽的谷仓里静静地坐了一会儿。然后，她抬起疲惫的身体，用毯子把自己裹起来。她慢慢地走到角落，低头看着那张憔悴的面孔，那双充满恐惧的大眼睛。接着，她缓缓躺在他身旁。他慢慢地左右摇晃着头。莎伦玫瑰松开毯子的一角，露出胸膛。“你得这样才行，”她说。她挪近身子，把他的头拉到自己身边。“好了，”她说。她的手放在他的头后支撑着，手指轻轻抚摸着他的头发。她抬头望向谷仓的另一端，嘴唇微微上扬，露出神秘的微笑。

看了第一章 很有散文的感觉，描述的画面挺美的的。

好多人物无故离开，最后怎么样，也没有交代清楚 。 好几个情节，写了一个开头，就突然没有下文，比如女主人做蛋糕给庆祝她儿子和另外一个女生走到一起，就开了个头，没有任何下文，非常突兀的写别的情节，比如这个爸爸，在营地别人找他麻烦，他走到跟前，然后突然也没有下文，不知道怎么结束冲突的，让人非常困惑。 还有里面的一个Uncle,从他出场到故事结束，他一直存在，可是他对故事情节的发展几乎没有起到任何实质性的作用，纯粹多余的角色。 收尾也太潦草了。 不应该是诺贝尔文学奖的水准，远远不是！