耶鲁大学公开课：文学理论

ནར་མའི་འཚོ་བའི་ཁྲོད་དུ་ང་མི་བུ་སྒེར་གྱིས་བསམ་བློ་དང་ལྟ་ཚུལ།  རིན་ཐང་དབྱེ་གཅོད་དང་མཛེས་དཔྱོད་ལྟ་ཚུལ་སོགས་གང་ཐད་ནས་ཀྱང་། དཔེ་ཀློག་ལ་གཟབ་ནན་གྱིས་ལྟ་ཚུལ་བཟུང་ཡོད།དཔེ་དེབ་ཅིག་ཀློག་པ་ནི་དོན་གྱིས་གནད་འགག་དང་འབྲེལ་བ་དམ་ཟབ་ཡོད་པ་ཞིག་རེད། ཏག་ཏག་དེ་ལ་རྒྱུན་ཤེས་འགའ་ལས་ངེས་པར་རྒྱལ་དགོས་པར་སྙམ། དང་པོ།  ① བསམ་གཞིགས་ཀྱི་རྒྱུན་ཤེས་ལྟ་བུ་རེད་དེ། དཔེ་དེབ་ཀློག་པ་ནི་མི་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་མི་གཞི་དང་ཀུན་རྟོག  བསམ་སྦྱོར་དང་ཀུན་གཞི། བྱང་ཚད་བཅས་ལེགས་ནས་ལེགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱོགས་སུ་དུས་རྟག་ཏུ་འབད་དགོས།  བརྩོན་དགོས། བྲོད་དགོས། དེ་ཙམ་ཡང་ཡིད་དུ་མི་སྐྱེ་ན་བསམ་གཞིགས་ཕར་ཞོག ཕྱི་ཉམས་དང་རྫུན་གཏམ་དང་གསོག་གསོབ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་དུད་འགྲོས་ཀྱང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཉིས་པ།② གདམ་སྒྲུག་གི་རྒྱུན་ཤེས་ལྟ་བུ།དཔེ་ཆ་ནི་ཆེད་ལས་ནང་ལྟར་བལྟས་ན་ཆོག་ལ་མ་བལྟས་ནའང་རུང་སྟེ། གཙོ་གལ་རང་གི་རྒྱུན་ཤེས་ལ་བཟུང་བའི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་སྟངས་གཞན་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་པར་འདོད་པས། གདམ་སྒྲུག་གི་སྒོ་ནས་བལྟ་རྒྱུ་འང་ཧ་ལས་འགངས་ཆེན་དུ་ཆགས་ཡོད་སྐད།དེ་ཙམ་ཀྱང་མི་ཤེས་ན་ཕྱི་ཚུལ་རིང་ལུགས་དང་གཡག་ཞར་གྱི་རྩྭ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནི་རེད། གསུམ་པ། ③ས་ཁྲའི་རྒྱུན་ཤེས་ལྟ་བུ།  ས་ཁྲ་ལ་བལྟ་མ་ཤེས་ན་དཔེ་ཀློག་ནི་རོལ་རྩེད་ཅིག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྙིང་བོས་སྟོངས། ས་ཁྲ་ལ་བལྟས་ཏེ་དཔེ་ཆ་བཀླག་རྒྱུ་ནི་རྩོམ་རིག་དང་ལོ་རྒྱུས་ཁོ་ནས་དོན་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ།རིག་ཚན་ཀུན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་དཔྱོད་ཤེས་ཀྱི་གཤོག་ཟུང་བརྐྱངས་ནས་རིགས་ལམ་གྱི་མཁའ་ཡངས་སུ་འཕུར་བཏུབ་པ་ལྟ་བུའོ།།

四月第五本书 浅显易懂 耶鲁大学公开课系列 对窥见具体学科的受众来说 兼具总结凝练和理论分析 弗莱教授的课堂架构 基本上是文学批评入门课的范本 西方文论无法避开的几座大山 在笔者的历时性讲解下 呈现出初步粗浅却明晰的轮廓 不论是用叙事学 符号学 亦或者精神分析和解构主义 都成为了解剖文本的利刃 那些多年前晦涩的理论记忆 德勒兹 拉康 巴赫金 萨伊德 在文字里如同记忆长廊里的灯火 在不经意间又闪耀出迷人韵色

优点： 一是非常全面。涉及理论的各个面向的介绍（依然是文学四要素的写法），和对理论本身的反思（最后一部分评析《反对理论》和从语言学角度对《反对理论》的反对）。同时，涉及理论家也很全面，其他教材中相对较少提及的哈罗德·布鲁姆（大家好像不太拿他当理论家）和彼得·布鲁克斯有相对细致的分析。 二是始终围绕文学进行。努力地将每种理论评析，都拉回文学立场上，比如存在感可能薄弱但一直都在的《拖车托尼》。而很多理论书在这一点上，变成了理论自己玩自己的。 缺点： 翻译确实没那么好。 另外两个与本书并不直接相关的问题：一是《批评传统》这个选文集子没翻译进来，还是比较影响阅读的。二是这真的是本科级别的课程难度吗？在国内放在研究生级别也不过分。

横看成岭侧成峰。 理论与创作，风线与纸鸢，引力与舞蹈。

文学即人学，语言是思想的源头，文学将语言从八卦提升到思想的层面，为事而作，系统性地叙述故事。解构社会和人的细微倾向，引领大众意识形态，形成观念的一致性。本书的内容表明文学可以从一门艺术到理论，是方法论的延伸和拓展，也是文学变成一种可以标准化的技艺的分解，将艺术技术化。